5 minut czytania

W kwestii zarządzania logistyką duże znaczenie odgrywają koncepcje dotyczące Zarządzania Łańcuchem Dostaw, w skrócie SCM, od angielskiego terminu „Supply Chain Management”.

Podziel się tym artykułem na

Co to jest teoria ograniczeń?

W wielu sytuacjach pojęcia „logistyka” oraz „SCM” są ze sobą tożsame i stosowane zamiennie. Zarządzanie Łańcuchem Dostaw obejmuje wszelkie działania, których celem jest zapewnienie sprawnego funkcjonowania procesu logistycznego w organizacji oraz optymalizacja pod kątem zwiększenia korzyści przy jednoczesnym ograniczeniu kosztów.

Realizacja tych celów jest możliwa dzięki zastosowaniu różnych metod zarządzania. Jedną z popularnych koncepcji jest strategia Just-In-Time, która polega na zmniejszeniu poziomu zapasów w procesie produkcyjno-magazynowym, co z kolei ma doprowadzić do zmniejszenia kosztów. Inną ciekawą metodą zarządzania, której warto się przyjrzeć, jest tak zwana teoria ograniczeń.

Teoria ograniczeń – zasady i zastosowanie

Teoria ograniczeń jest też określana jako TOC, co jest skrótem od angielskiego terminu „Theory of Constraints”. Jej najważniejszym celem jest dążenie do realizacji zysków w dłuższym wymiarze czasu dzięki właściwemu zarządzaniu ograniczeniami, które istnieją w organizacji. Problemy te, występujące na różnych etapach i poziomach – w systemach zarządzania oraz procesach wytwarzania i dystrybucji – nazywane są „wąskimi gardłami”.

Czym jest „wąskie gardło” („bottleneck”)?

Jest to najsłabsze ogniwo, które ogranicza pełne wykorzystanie możliwości przedsiębiorstwa. Zwykle polega na niedoborze, na przykład personelu lub technologii. „Wąskie gardło” uniemożliwia rozwój, ponieważ hamuje działania, które należy wykonać na dalszych etapach łańcucha dostaw. W skrajnym przypadku „wąskie gardło” może doprowadzić nawet do wstrzymania produkcji. Za tego rodzaju problem możemy uznać również czynności, które zajmują bardzo dużą ilość czasu i są przy tym przydzielone nieodpowiedniej liczbie pracowników.

Teoria TOC zakłada zastosowanie złożonego z trzech elementów systemu programowania produkcji o nazwie „drum-buffer-rope”.

  • „Drum” to nadanie procesowi właściwego, zgodnego z planem rytmu, z uwzględnieniem występowania „wąskich gardeł”.
  • „Buffer” to zapewnienie zapasów materiałowych w odpowiednim miejscu procesu, przed „wąskimi gardłami”.
  • Zgodnie z zasadą „rope” na stanowisko pracy należy dostarczyć materiały albo elementy według „wąskiego gardła”.

Realizacja metod teorii jest możliwa w momencie, kiedy zidentyfikujemy ograniczenia oraz uwzględnimy je w produkcji, jednocześnie starając się je zmniejszać lub likwidować, Możemy to robić między innymi przez standaryzację zasad obowiązujących na stanowiskach, na których pojawiają się „wąskie gardła”.

Podziel się tym artykułem na
Inne artykuły, które mogą Ciebie zainteresować:

Skontaktuj się z nami: